กระต่ายพันธุ์อิงลิส ลอป เป็นกระต่ายพันธุ์แรกที่มีลักษณะพิเศษที่พัฒนามาจากประเทศอังกฤษ
ในปี คริสตศักราช ที่ 19 เพื่อเป็รการประชาสัมพันธ์การเลี้ยงกระต่าย และการดูแลกระต่ายแบบสัตว์เลี้ยงทั่วไป ในปีวิคเธอเรียน การเลี้ยงกระต่ายนั้นเพื่อใช้เนื้อ และต้องการขนเท่านั้น ต่อมาอิงลิส ลอปได้พัฒนาสายพันธุ์มาเป็นกระต่ายพันธุ์ไจแอนด์อื่นๆ ทำให้ตัวเลขของผู้ขยายพันธุ์มีมากขึ้น รวมถึง เฟนรช์ ลอป ซึ่งพัฒนาจากแม่พันธุ์ของ อิงลิส ลอป และ ฟรีมิส ไจแอนด์ และ ฮอล์แลนด์ ลอป ที่พัฒนามาจากเนเธอแลนด์ ดราฟ และ เฟรนช์ ลอป อีกด้วย
กระต่ายพันธุ์นี้เป็นพันธุ์ลอปพื้นเมือง กระต่ายพันธุ์นี้เที่ยบกับลอปสายพันธุ์อื่นๆแล้ว ยังรูปร่างเพรียวกว่า และมันยังได้ชื่ออีกว่าเป็นพันธุ์ที่มีหูยาวอีกด้วย ด้วยความยาวของหูที่ยาวถึง 22 นิ้ว ซึ่งใหญ่กว่าพนัธุ์อื่นๆ ซึ่งวัดในช่วงขนาดอายุ 6 เดือนเต็มที่ อิงลอส ลอปตัวผู้จะมีความยาวจากหู ซึ่งวัดรวมจากตรงหน้าผาก ส่วนตัวเมียหูจะแคบกว่าตัวผู้ ท อิงลิส ลอป ทั้งสองชนิดนี้ มีทั้งสีแบบ Solid , Broken, และสีพื้น และสีต่างๆมากมายเช่น ดำ, เหลืองอมน้ำตาล, ขาว, เหลืองอมน้ำตาลทอง, เขม่าน้ำตาลทอง, หรือ ขนสั้น
Lifestyle
อิงลิส ลอปต้องการที่พัก หรือ กรงที่มีขนาดใหญ่ซึ่งมีห้องหรือ อุโมงให้มุดหรือเคลื่อนที่ได้โดยที่ต้องสูงพอจะยืนได้โดยที่หูไม่ละพื้น เป็นปกติที่การปลูกกระท่อมไม้นอนกบริเวณบ้าน ( กลางแจ้ง) จะทำจากไม้เนื้อแข็งที่กั้นน้ำได้ และยกขึ้นสูงจากพื้น เพื่อป้องกัน เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์ได้ กระต่ายทุกตัวจะต้องมีบริเวณไว้สำหรับออกกำลังกาย ยืดเส้น ยืดสาย ไม่ว่าจะเป้นกลางแจ้ง หรือในบริเวณบ้านพื้นกรงหรือคอก จะต้องปูด้วยขี้เลื่อย หรือในช่วงอากาศชื้น หรือหน้าฝน วัสดุพื้นที่รองกรง เช่น ฟางข้าว สามารถใช้กันฝนได้สำหรับการเลี้ยงแบบกลางแจ้งใ แนะนำว่า กรง หรือ บริเวณที่เลี้ยงกระต่ายต้องทำความสะอาดอย่างน้อย อาทิคย์ล่ะ 1 ครั้ง และ กำจัดอาหารเก่าๆให้หมด วัสดุรองกรงก็เปลี่ยนทุกๆ 3 วัน เพื่อป้องกันการเกิดเชื้อรา และการฆ่าเชื้อโรค ต้องทำเป้นประจำ โดยการพ่นยาฆ่าเชื้อแบคทีเรีย รวมถึงภาชนะต่าง ขวดน้ำ ที่ใช้ในการให้อาหารต่างๆด้วย ยังไงก็ตาม อิงลิส ลอป ดูจะเป็นพันธุ์ที่ต้องไปรับการทะนุถนอมมากกว่า ลอป สายพันธุ์อื่นๆ โดยเฉพาะการอาบน้ำแต่งขนด้วย
Feedind การ ให้อาหาร และการเลี้ยงดู
ระหว่างที่อยู่ในช่วงทำตัวสบายๆ และ สงบนั้น กระต่ายสายพันธุ์ อิงลิส ลอปนี้ รู้จักกันดีในเรื่องของความขี้เกียจ และ นิ่งเฉย เหมือนกับกระต่ายทั่วๆไป ส่วนประกอบที่สำคัญที่สุดของอาหาร ของอิงลิส ลอปนั้น มาจาก หญ้า hay และอาหารที่มีไฟเบอร์สูง เพื่อบังคับให้กระบวนการย่อยนั้นทำงานอยู่ตลอดเวลา หญ้า เฮย์ เช่น ทิโมธี ซึ่งโดยทั่วไปพืชตระกูลฝักที่มีขนาดใหญ่มาก เช่นโคลเวอ หรือ อัวฟาฟ่า พืชตระกูลฝักนี้มีโปรตีน, แคลรอลี่ และแคลเซี่ยมสูง ซึ่งอาจจะเกินความจำเป็นทำให้มีปัญหาเกี่ยวกับตับ และ การขับถ่าย ดังนั้นพืชตระกูลนี้ควรจะให้ตั้งแต่ในวัยเด็ก เพื่อสร้างสารอาหารที่จำเป้นก่อนวัยเจริญพันธุ์
คำแนะนำในการให้อาหาร กระต่ายพันธ์ อิงลิสลอป ควรให้ผักที่มีใบสีเขียว 2 ถ้วย ต่อน้ำหนักตัวทุกๆ 2.7 กิโลกรัม (มาตราฐานนี้ใช้กับกะรต่ายที่มีอายุ 4 เดือนขึ้นไป) และผลไม้หรือแครอท 2 ช้อน ต่อวันตามมาตราส่วนของผักใบเขียว โดยทั่วไปเจ้าของกระต่ายสามารถที่จะให้อาหารต่อไปนี้ ในจำนวนที่จำกัด เช่น สตอเบอร์รี่หั่นแว่น หรือ อาหารที่มีประโยชน์อื่นๆ ที่ไม่แพงเกินไป ที่สามารถให้พลังงาน และ น้ำตาลในจำนวนที่พอประมาณ
ผักบางชนิดที่กระต่าย ชื่นชอบเช่น มันแกว, พลาสลี่, ไทม์ หรือ โหระพา
ผักใบเขียวเช่นยอดของผัก กาด หรือ ยอดแครอท ที่เป็นแหล่งรวมสารอาหารที่มีประโยชน์มากกว่าตัวหัวพืชด้วยซ้ำ
ผักที่ไม่แนะนำให้เป็น อาหารเพราะจะเป็นทำลายระบบการย่อยอาหาร คือ ดอกกระหล่ำ, บล็อคโคลี่ และ กระหล่ำปลี เพราะมีแก็ส และทำให้เกิดแก็สในกระเพราะอาหาร ซึ่งเป้นศัตรูตัวร้ายเลยทีเดียว
ผักชนิดอื่นๆ เช่น มันฝรั่ง หรือข้าวโพดควรจะหลีดเลี่ยงเพราะมีแป้งสูง (คาร์โปไฮเดรต) อิงลิส ลอป กินน้ำไม่มากนัก โดยปกติ สามารถใส่ชาม หรือขวดแขวนทิ้งไว้ได้
ทีม งานบ้านลาลาปิเน่ หวัง ว่าบทความนี้จะมีประโยชน์กับพ่อแม่กระต่ายทุกคนคะ
www.baanlalapine.com จุดนัดพบคน รักกระต่าย
ทางบ้านลาลาปิเน่ ดีใจที่ได้เห็นบทความของเว็บมีประโยชน์ต่อพ่อแม่กระต่ายทุกคน
บ้านลาลาปิเน่
คลังเก็บตำรา
เว็บบอร์ด
เช็คอินฝากกระต่าย
สมัครสมาชิค
